Good Parenting Habits

हॅलो....नमस्कार ...नमो नमः

आजच्या ब्लॉगची सुरुवात थोडी हटके

आज मला तुम्हा सगळ्यांपर्यंत अतिशय माहितीपूर्ण ब्लॉग पोहोचवायचा आहे. यासाठी मी 

Parenting Coach  दीप्ती गाला ( Founder at Confident-U) यांचे विशेष आभार मानू इच्छिते. 

आणि आज थोडं वेगळ्या विषयवार लिहित असल्यामुळे एक वेगळा आनंद आहे. 

तर मूळ विषयाकडे वळते......

मी ठाण्यातील TMPC म्हणजेच  Traders, manufacturers, professionals , consultants या बिझनेस ग्रुपमध्ये दर मंगळवारी मिटिंगला जाते.  या ग्रुपचं वैशिष्ट्य म्हणजे इथे अनेक व्यावसायिक फक्त बिझनेस, पैसा यासाठी या मिटिंगला येत नाहीत. तर याठिकाणी व्यवसाय वाढीसोबतच प्रत्येकाचा  सर्वांगिण विकास होण्याकडे अधिक भर दिला जातो. यासाठी असतो Education Slot आणि Mentor slot. आजपर्यंत या दोन्हींमधून माझ्यासारख्या नवव्यावसायिकांपासून ते अनेक वर्ष व्यवसाय करणाऱ्या सर्वांना याचा खूप फायदा झालेला आहे. 

आजच्या मिटिंग मध्ये झालेल्या mentor slot विषयी मी आज लिहिणार आहे. 
मघाशी म्हंटल्याप्रमाणे आजच्या Chief Guest होत्या दीप्ती गाला मॅडम. आणि त्यांनी Good parenting Habits या विषयावर माहिती दिली. 

त्यांनी दिलेली  माहिती तुम्हा वाचकांसाठी उपयुक्त ठरेल यात शंका नाही...

जेव्हा प्रत्येक घरी लहान मुलं असतात तेव्हा ते घर खऱ्या अर्थाने हसतं बोलतं घर बनतं. एखाद्या दाम्पत्याला जेव्हा बाळ होतं तेव्हा ते त्याचे आई - बाबा नक्कीच होतात...ही तर नैसर्गिक गोष्ट आहे. पण आई-बाबा झाल्यानंतर त्यांचे  पालक होणं गरजेच असतं. आई - बाबा आणि पालक या दोन्ही गोष्टी सारख्या वाटल्या तरी या संकल्पना वेगळा करणारा त्यात एक बारीक धागा सुद्धा आहे. समजून उमजून पालकत्व स्वीकारलं तर सोप आहेच...पण त्याकडे फारसं लक्ष दिलं नाही तर मात्र तुमच्या मुलांमधली आणि तुमच्यामधली नाजूक सुसंवादाची रेष तुम्हाला कधीच सापडणार नाही. 

तुम्ही तुमच्या व्यस्त दिनक्रमात, कंपनीच्या टार्गेट मागे, तर तुमची मुलं त्यांच्या  क्लासेस, शाळांमध्ये अडकलेली दिसतील,  आणि संवादासाठी कोणीच समोर नसल्यामुळे त्यांच्याकडे असणारे स्मार्ट फोन्स आणि त्यावरील गेम हेच त्यांचे खरे मित्र बनतील. 

आजची  परिस्थिती काहीशी अशीच झाली आहे. पॅरेंटिंग कोच दीप्ती गाला यांनी सांगितल्याप्रमाणे एक गोष्ट मनोमनी पटली ती म्हणजे जशी लहान मुलं ही लहान असतात त्याप्रमाणे त्यांचे पालक सुद्धा एक आई-वडील या नात्याने नवीनच असतात. 

समजा, ( एक उदाहरण म्हणून आर्या  हे एक नाव घेत आहे) आर्या ६ वर्षांची आहे. तर तिचे आई बाबा या नात्याने ते सुद्धा ६ वर्षांचे आहेत . त्यामुळे आर्या एक मुलगी म्हणून तर  तिचे आई बाबा एक पालक म्हणून या नात्यात योग्य सुसंवाद साधत पुढे गेले पाहिजेत. 

कधी कधी आई वडील मुलांसाठी खूप काही फक्त करत जातात करत जातात आणि फक्त करत जातात. पण फक्त त्यांच्यासाठी काही करण्याने त्यांच्यातील नाते खऱ्या अर्थाने फुलणारे नसते. 

Doing Doing and Not Being अशी अवस्था होऊन जाते. यासाठी पालकांनी treasure अर्थातच तुमच्या पाल्याची मौल्यवान किंमत जाणून घ्यावी आणि त्याप्रमाणे तुमच्या पाल्याशी असलेले नाते फुलवावे असे दीप्ती गाला त्यावेळी म्हणाल्या. हे लक्षात ठेवण्यासाठी आपल्याला फायदेशीर ठरेल ते म्हणजे sensitivity ची संकल्पना.

त्यांनी सांगितल्याप्रमाणे , ०-८ वर्षापर्यंत मुलांच्या मेंदूची  वाढ ८०%  होते. त्यामुळे ही वर्ष महत्त्वाची मानली जातात. आजकालच्या धकाधकीच्या दिनक्रमात प्रत्येक आई- वडिलांच्या मनात एक गोष्ट कायम सतावत असते की, 'मी माझ्या मुलाला/मुलीला वेळ देऊ शकत नाहीये.' हे गिल्ट त्यांच्या मनात असल्यामुळे ते त्यांच्यासाठी खूप काही करण्याचा प्रयत्न करत राहतात ज्यामुळे त्यांच्या मुलांना त्यांनी एखादी वस्तू वगैरे काही आणून दिले तर मुले लगेच खुश होतील. पण का कोण जाणे पालकांनी लगेच त्यांच्यासाठी काही करणं हे खूपच  क्षणिक असू शकतं.

       

     उदाहरण घेऊन समजून घेऊ- आर्यन सात वर्षांचा आहे. त्याचे आई वडील मोठ्या आयटी कंपनीमध्ये काम करत आहेत. त्यामुळे त्यांच्याकडे  पैशाची नाही तर  मुलाला द्यायच्या वेळेची कमी आहे. आपण आर्यनला वेळ देऊ शकत नाही हे त्याच्या आई- वडिलांच्या मनात सारखं येत राहतं. त्यामुळे ते त्यांच्याही नकळतपणे इंस्टट  ग्रॅटीफीकेशनकडे वळले जातात. यात कधी आई म्हणते, 'मी आज तुला हवं ते जेवायला बनवते, बाबा म्हणतात ठीके, मी तुला तो व्हिडीओ गेम घेऊन देतो, कधी महागातले मोबाईल. तर कधी भरपूर क्लासेस ना मी माझ्या मुलाला घातलं आहे याचं आईला झालेलं समाधान....पण ते समाधान एवढंच असतं की, मी माझ्या मुलासाठी /मुलीसाठी काहीतरी केलं इतकचं. DOING DOING AND ONLY DOING.

या सगळ्यात कोणत्याही प्रकारचं नातं तयार होत नाही.लहानपणी  वेळ न दिल्यामुळे आणि त्यांच्यासाठी फक्त भौतिक गोष्टी केल्यामुळे हीच मुलं मोठी झाली की, त्यांच्याशी संवाद साधत नाहीत. आणि आई- वडिलांची तक्रार असते की मुलं आमच्यासोबत काही share करत नाहीत. 

खरतरं नात्यातली संवादाची गुंतवणूक  ते नातं नवीन असतानाच व्हायला हवी हे ही तितकचं खरं आहे. 

पण मग यासाठी काय उपाय असू शकतात...??????

कोणत्याही प्रकारचे सल्ले न देता, जजमेंटल न राहता मुलाचं ऐकलं पाहिजे. जेव्हा त्यांना काहीतरी सांगायचं आहे तेव्हा तुम्ही त्यांचे सगळ्यात पहिले listener अर्थातच श्रोते व्हा. 

झोपायच्या वेळी चांगल्या चांगल्या गोष्टी सांगा. त्यांचे कुतूहल बंद करू नका. 

त्यांना प्रश्न विचारू देत. 

तुम्ही त्यांचे Role Model असणार आहात, त्यामुळे तुमची मुलं तुमचचं अनुकरण करणार आहेत. हे पालकांनी लक्षात ठेवण्यासारखे आहे. तुमच्या हातात सतत मोबाईल आहे आणि तुम्ही मुलांना म्हणत आहात की, मोबाईल बाजूला ठेवं. तर या दोन अतिशय विरुध्द बाजू आहेत. 

तुम्हाला तुमच्या पाल्यामध्ये जे गुण पाहायचे आहेत त्याविषयी त्यांच्याशी नकळतपणे संवाद साधत राहा.  उदा. 'रिया गुणी आहे. ती कोणावरही चिडत नाही, सगळ्यांशी नम्रतेने वागते.' असं  आपले आई बाबा म्हणत आहेत म्हंटल्यावर मुलांना याचा विशेष आनंद होतो. आणि जर कधी चिडचिड केलीच तर ते स्वतःच थांबतात. कारण मी नम्र आहे हे त्यांच्या मनावर कोरलं गेलेलं असतं. त्यांच्यावर नकळत संस्कार झालेला असतो. त्यांना 'हे करू नको, ते करू नको' असे सांगून मुलं लगेचच तीच गोष्ट करायला जातील. त्यांच्या कुतूहलतेला आव्हान देऊ नका. 

केल्या जाणाऱ्या छोट्या मोठ्या संस्कारांची सवय मुलांना होत आहे का ते पाहायचे असल्यास अर्थातच, त्यांच्या अंगी चांगले गुण बाणवण्यासाठी पालक स्टार शीटचा वापर करू शकतात. उदा. टिव्ही न पाहता जेवणे. किंवा सगळ्यांमध्ये मिसळून खेळणे. अशा गोष्टींसाठी त्यांनी ती गोष्ट केल्यावर स्टार द्या. त्यामुळे जास्तीत जास्त स्टार मिळवण्याची त्यांना सवय लागेल. त्यांच्याविषयी त्या वहीत तुम्ही स्वतः लिहिलत तर तुमच्या मुलांसाठी ते कोणत्याही अवाॅर्ड पेक्षा कमी नाही. 

मुलांशी तुम्ही Authentic राहा. उदा. तुम्हाला ऑफिस मधून फोन आला आहे..किंवा ऑफिसच काम आहे. त्यामुळे तुमचं आणि तुमच्या मुलाचं चालू असलेलं बोलणं अर्धवट राहीलं आहे. तर अशावेळी काम झाल्यावर त्यांच्याशी संवाद साधा. आणि अर्धवट राहिलेला संवाद पूर्ण करा. 'सॉरी, मला त्या कामामुळे तुझ्याशी बोलता आलं नाही. तू काय म्हणत होतास?' 

एखाद्या गेट टू गेदरला किंवा फिरायला जायचे असेल तर घेतलं मुलांना आणि गेले असे न करता त्यांना आपण कुठे जात आहोत हे Introduce करा. त्याची ओळख करून द्या. आणि मग घेऊन जा.  

या आणि अशा बऱ्याच गोष्टी या विषयात आहे. पण मिटिंग मध्ये त्या स्लॉट मध्ये असलेल्या वेळेमध्ये दीप्ती मॅडम यांनी वरील नमूद केलेली माहिती दिली. ही माहिती वाचकांपर्यंत पोहोचवण्याचा हा छोटासा प्रयत्न.   

 

    

उद्योग सफर भाग १- सारिका प्रभुदेसाई

      आज उद्योग सफर मुलाखतींच्या सिरीजची सुरुवात करत आहोत....

आजच्या उद्योग सफर भाग-१ मध्ये उद्योजिका सारिका प्रभुदेसाई हिच्याशी आपण गप्पा मारणार आहोत. तिच्या व्यवसायाची रुपरेषा तसंच व्यवसायातला तिचा स्ट्रगल जाणून घेणार आहोत.

 सारिकाच्या कंपनीचं नाव एसआरपी हॉलिडेज्. दोन वर्षांपूर्वी तिने ही स्वतःची ट्रॅव्हल एजन्सी सुरु केली. आज जगभरात या क्षेत्रात इतकी स्पर्धा असतानाही सारिका वेगवेगळ्या कल्पनांसह  एक उद्योजिका म्हणून यात यशस्वीरित्या कार्यरत आहे. या कल्पना राबवताना पर्यटक हा तिच्या केंद्रस्थानी असतो. त्यामुळे पर्यटकांना त्यांच्या सुट्टीचा पुरेपूर आनंद घेता येईल व त्यांची सफर अविस्मरणीय ठरेल, यावर तिचा भर असतो.  त्यामुळे उद्योजिका या नात्याने कसा आहे सारिकाचा या क्षेत्रातला प्रवास,तिची सुरुवात,तिची मेहनत या सगळ्या पैलूंविषयी आपण बोलणार आहोत. 

गायत्री: नमस्कार!! तुझं 'उद्योग सफर 'मध्ये मनापासून स्वागत.... 

सारिका: धन्यवाद गायत्री !!


गायत्री: सुरुवातीला मला तुला हे विचारायला आवडेल....की,  एस.आर.पी- अर्थातच तुझी स्वतःची ट्रॅव्हल कंपनी. कशी सुरुवात झाली?

सारिका- माझी शैक्षणिक बॅकग्राऊंड एमबीए (फायनान्स) आहे. पण लहानपणापासून मी आईसोबत भरपूर फिरले आहे . त्यामुळे माझी खरी पॅशन फिरणं, ही आहे. सुरुवातीला एमबीए (फायनान्स) केलं असल्याने मी नंतर या क्षेत्रात नोकरी सुद्धा केली. पण नंतर ख-या पॅशनकडे वळले. सुरुवातीला अनुभव मिळावा म्हणून एका ट्रॅव्हल कंपनीमध्ये नोकरी केली. पण घरच्यांचाही पाठिंबा कायम होता त्यामुळे  पुढे याच अर्थात फिरण्याच्या पॅशनला व्यवसायात रुपांतरित करायचं ठरवलं. आणि १ मे २०१५ला 'एस.आर.पी हॉलिडेज'या माझ्या स्वतःच्या कंपनीची खऱ्या अर्थाने  सुरुवात झाली. आणि 'एस.आर.पी हॉलिडेज' ची सुरुवात करण्यात माझ्या नवऱ्याचा म्हणजेच रोहन चा खूप मोठा हिस्सा आहे. त्याचा सपोर्ट कायम होता आणि आहे. 

गायत्री-  अरे व्वा! आणि  आता कंपनी सुरु होऊन दोन वर्ष झाली सुद्धा!! खूप छान.. अभिनंदन!!

सारिका, पर्यटन हा विषय आजकाल सगळीकडेच चर्चेत असतो.  प्रत्येकाला फिरायला आवडतं. आणि आजकाल रिफ्रेश होण्यासाठी प्रत्येकजण तेवढा  खास वेळही आपल्या रुटीनमधून काढत असतो . आणि त्यामुळे स्पर्धा सुद्धा अधिक प्रमाणात दिसायला लागली आहे. 

 त्यामुळे तुझी टूर इतरांपेक्षा वेगळी असावी यासाठी  तू काय विशेष मेहनत घेतेस? एखादी टूर प्लॅन करताना तू काय अभ्यास करतेस?

सारिका-  हो, स्पर्धा तर आहेच. पण मी  प्रत्येक जागेचं विशेष काय आहे, ते जाणून घेते. शिवाय ट्रॅव्हल चॅनेल्सचाही आधार घेते. पायलट टूर करण्यावर माझा नेहमीच भर असतो. मॅप्स तयार करणं आणि मग एखादी टूर प्लॅन करणं, अशी माझ्या अभ्यासाची आणि पर्यायाने व्यवसायाची पद्धत मी ठेवली आहे.

गायत्री-  आजपर्यंत कोणकोणत्या टूर्स तू नेल्या आहेस?

सारिका- . गुजराथ , केरळ, राजस्थान, लेह-लडाख. मग जंगल सफरींमध्ये ताडोबा, बांदवगड, नागझीरा, कबिनी, बंदिपूर, रणथंबोर या ठिकाणी टूर्स झालेल्या आहेत. आता अंदमान-निकोबार, कर्नाटक, हिमाचल प्रदेश.., शिवाय आंतरराष्ट्रीय टूर्ससुद्धा हळुहळू सुरु होत आहेत. 

गायत्री: वाह !! क्या बात है! अनेक ठिकाणी टूर्स झालेल्या आहेत..पण व्यवसायाची खरी सुरुवात कोणत्या टूर ने झाली?  तुझी पहिली टूर आणि पहिले क्लायंट कोण? 

सारिका : हो अगदी खरं आहे. पहिली सुरुवात खूपच महत्त्वाची असते. मी पहिली टूर गुजराथला नेलेली. मुकुंद देवधर हे माझे पहिले क्लायंट. मला त्यांचे मनापासून आभार मानायचे आहेत कारण त्यांनी माझ्यावर विश्वास ठेवला. आणि सगळ्या डोक्यातला, कागदावरच्या टूर्स च्या पॅकेजेस चा खऱ्या अर्थाने श्रीगणेशा झाला.   

गायत्री-  आजच्या स्पर्धेच्या काळात टूर्स अॅन्ड ट्रॅव्हल्सच्या खूप कंपन्या आहेत. अशावेळी स्पर्धेत टिकण्यासाठी प्रत्येक व्यावसायिक आपला व्यवसाय इतरांपेक्षा वेगळा ठेवण्याचा प्रयत्न करत असतो. तर मग, एस.आर.पी हॉलिडेचा  युएसपी ( USP) काय आहे? 

सारिका-  माझ्या टूर्स जेव्हा अॅरेन्ज होतात, तेव्हा माझे क्लाएंट्स कुठेही गेलेले असतील; त्यांचा प्रवास ठरल्याप्रमाणे होणं, ही संपूर्ण माझी जबाबदारी असते. पण कधी काही अडचणी येतात आणि तेव्हा जर मी त्यांच्यासोबत तिथे नसेन, तर  त्यांच्या अडचणी सोडवायला मी फोनच्या माध्यमातून चोवीस तास अव्हेलेबल असते. आणि दुसरं आणि  सर्वात  महत्त्वाचं मला असं वाटत  जे मी नक्की 'उद्योग सफर' मध्ये शेअर करेन ते म्हणजे म्हणजे माझ्या टूर्सचं बुकींग हे सर्वांना परवडेल असंच आहे.

गायत्री: पर्यटकांच्या  SRP Holidays बद्दल च्या प्रतिक्रिया..... 

गायत्री-  या दोन वर्षात लक्षात राहिलेला असा एखादा अनुभव त्याविषयी  काय सांगशील ?

सारिका-  मी जेव्हा लेह-लडाखच्या टूर्स अॅरेन्ज केल्या होत्या, तेव्हा नेमकं तिन्हीवेळा तिथे गेल्यावर समजलं की कर्फ्यू आहे. पण दोन टूर्सच्या वेळी  मी पर्यटकांसोबत होते. तेव्हा मला स्वतःला त्यात लक्ष घालून मॅनेज करता आलं होतं. पण एका टूरच्या वेळी मात्र  मी सोबत नव्हते पण कर्फ्यूमुळे येत असलेल्या  अडचणी आणि आता त्यांनी पुढे काय करावं याविषयी मी ठाण्यात ऑफिस मध्ये बसूनच माहिती देत होते. त्यांचा प्रवास व्यवस्थित झाला .  पण आता मागे वळून पाहताना एक अनुभव म्हणून जरी सांगत असले तरी तेव्हा मात्र तो टास्क होता. फोनवरून सांगणं असेल किंवा तिथे प्रत्यक्ष असताना मॅनेज करणं असेल. कारण शेवटी पर्यटकांना कोणताही त्रास न होता त्यांचा प्रवास सुखरूप होणं माझ्यासाठी महत्त्वाचं होतं. 

गायत्री: बापरे !! कर्फ्यू म्हणजे मोठीच अडचण...पण खरचं अडचण येऊनही प्रवास नीट झाला.

सारिका: हो..पुढे त्यांचा  प्रवास  व्यवस्थित  झाला . 

गायत्री- तुझ्या भारतातल्या टुर्सबाबत तू मघाशी म्हणालीस... त्यात मला विचारायला आवडेल की,  प्रवाशांना जर एखाद्या स्पॉटला भेट द्यायची असेल ज्याचा एसआरपीच्या टूर आयटर्निटीत समावेश नाही; मग त्यावेळी प्रवाशांना एसआरपीकडून एक्स्टर्नल अॅक्सेस मिळतो की प्रवाशांना स्वतःच मॅनेज करावं लागतं?

सारिका- नाही. असं अजून तरी झालेलं नाही. कारण एसआरपी अंतर्गत आयोजित केल्या जाणा-या सर्व टुर्समध्ये तिथले महत्त्वाचे स्पॉट हे कव्हर करण्याचाच प्रयत्न असतो. म्हणजे लेह-लडाखची टूर अॅरेंज करताना ती कारगीलसहित व्हावी, असंच माझं प्रवाशांना नेहमी सजेशन असतं. कारण लेह-लडाखसारख्या ठिकाणी जर आपण टूर नेत असू तर श्रीनगरपासून सुरुवात करून कारगीलला जायचं. तिथे राहायचं. तिथला कारगीलचा वॉल मेमोरियल, मग दोन नद्यांचा संगम, गुरुद्वारा, मॅग्नेटिक हिल पॉईंट असे काही महत्त्वाचे स्पॉट कव्हर करून मग पुढे जायचं. कारण हायर अॅल्टीट्युडच्या 

ठिकाणी ऑक्सिजनचा पुरवठा कमी होत जातो. त्यामुळे अशा ठिकाणी प्रवास करताना प्रवाशांचा टूर स्पॅनही मोठा असणं आवश्यक आहे. जेणेकरून त्या वातावरणाशी जुळवून घेत ग्रॅड्ज्युअली प्रवास करणं शक्य होतं आणि महत्त्वाचे स्पॉटही कव्हर केले जातात.

गायत्री- छान . मध्ये तू  एक इंटरनॅशनल टूर सुद्धा अॅरेंज केलेलीस. त्याबद्दल काय सांगशील?

सारिका- अॅक्च्युअली ती बिझनेस टूर होती. 'लंडन मराठी संम्मेलन' होतं. त्यात पितांबरीने मार्केटिंग स्टॉल घेतलेला. त्यासाठी एसआरपी अंतर्गत ती टूर प्लॅन करण्यात आलेली. 

गायत्री- वा !! मस्तच.  मग या बिझनेस टूरसंदर्भात अधिक  जाणून घ्यायला नक्कीच आवडेल.

सारिका- सगळ्यात आधी पितांबरीचे MD रवींद्र प्रभुदेसाई यांचे मी मनापासून आभार मानते कि ही टूर अॅरेंज करण्याची संधी त्यांनी मला दिली. खरतरं इंटरनॅशनल टूर अॅरेंज करण्याची ती  पहिलीच वेळ होती. आणि त्यातूनही बिझनेस टूर म्हटल्यावरचं जे दडपण असतं, ते वेगळंच. मघाशी म्हटल्याप्रमाणे इंटरनॅशनल टूरची पहिलीच वेळ असल्याने लंडनमधली हॉटेल्स, त्यांचं बुकींग, तिथले साईट-सिईंग, संम्मेलनाचे क्रूझ टिकीट्स, एअरपोर्ट-टू-हॉटेल पिकअप अँड ड्रॉप याची काहीच माहिती नव्हती. मग तेव्हा संम्मेलनाच्या आयोजिका वैशाली मंत्री यांनी त्यासंदर्भात मला खूप मदत केली. पितांबरीसोबतच सुश्रेय पब्लिकेशन्सच्या ओनर श्वेता गानू मॅडम यांनी मला  मॉडर्न ऑप्टिशियन आणि भिडे लाईफस्टाईल या उद्योगसमूहांच्या  मिळून एकूण दहा जणांची टूर  प्लॅन करण्याची संधी दिली. व्हिसा आणि एअर टिकीट्सची प्रोसेस समजून घेऊन मी स्वतःच सर्वांचे व्हिसा फॉर्म भरून अप्लायही केले. मी स्वतः त्यांना एअरपोर्टवर सी-ऑफ करायलाही गेले होते. हा पहिलाच आणि खूप छान अनुभव होता. खूप काही नवीन शिकायला मिळालं. आणि मुख्य म्हणजे टूरही खूप यशस्वीपणे पार पडली.

गायत्री- खूपच छान सारिका. मग आता इंटरनॅशनल फॅमिली टुर्स आयोजित करण्याबाबत काही विचार आहे का?

सारिका- हो, नक्कीच. केनिया, भूटान, नेपाळ आणि श्रीलंका या चार देशांचे डिटेल्स आणि त्या अनुषंगाने टूर पॅकेजेस् तयार आहेत. आता जसं बुकींग होईल तशा टुर्सही मी ऑपरेट करेन.

गायत्री- वा !! एसआरपीचा आता पुढचा प्लॅन काय आहे?  

सारिका- स्पेशिअलाईज्ड टूर्स सुरू करणं, हा एसआरपीचा फ्युचर प्लॅन आहे. त्यात विद्यार्थ्यांसाठी खास वाईल्डलाईफ टूर मला अॅरेंज करायची आहे.

गायत्री- ओके.आता एक महत्त्वाचा प्रश्न- उद्योजिका आणि गृहिणी या दोन्ही जबाबदा-या तू कशा पद्धतीने हाताळतेस ?

सारिका- मुख्य म्हणजे घरच्यांचा मला माझ्या या कामासाठी पूर्ण पाठिंबा आहे. कारण उद्योजिका म्हणून काम करताना त्यातून मिळणारं उत्पन्न हे अन्प्रेडिक्टेबल असतं. कधी फायदा होतो; तर कधी तोटाही. अशावेळी घरून त्या कामासाठी सपोर्ट असणं खूप आवश्यक असतं; जो मला नेहमी मिळतो. याबाबतीत मी खूप भाग्यवान आहे असं मला वाटत.

गायत्री: धन्यवाद सारिका!! तुझ्या पुढच्या वाटचालीसाठी 'माझी लेखणी' या ब्लॉगतर्फे खूप खूप शुभेच्छा !! 

सारिका: धन्यवाद गायत्री...उद्योग सफर मध्ये मलाही माझे काही अनुभव share करता आले. Thanku..

जाता जाता....सारिकाच्या पुढच्या  सिझनच्या  टूर्सबद्दल माहिती खास वाचकांसाठी... 
( वर्ष २०१७-२०१८....)

23 Oct - 2N 3D - Tadoba 

09 Nov - 3N 4D - Bandipur with Ranganthittu

28 Dec - 3N 4D - Badhavgarh 

11 Jan - 2N 3D - Ranthambore 

08 Feb - 2N 3D - Pench

22 Feb - 2N 3D - Bharatpur

March - Tadoba

April - Kanha and Pench

May - Tadoba and Kenya 

June - Tanzania

SRP HOLIDAYS

Contact Number: 09773328548

srpholidays@gmail.com

www.srpholidays.in



उद्योग सफर मुलाखतीत तुम्हालाही सहभागी व्हायचे असेल तर जरूर संपर्क साधा.
gmkashelkar@gmail.com